حیاط خلوت من

دلم گرفته و تو می بینی که روزای سختی می گذرونم ؛ می بینی که بهم ریختم ، عصبیم ، مدام با این و اون درگیر میشم ، غصه هامو می بینی و بجای همراهیم و آروم کردنم بی اعتنایی می کنی. اینه رسم رفاقت؟ ...چرا تو این آشفته گی روحم بیشتر شکنجه ام می کنی؟. تو  وقتی حالت خرابه ، خلقت تننگ میشه ، با من با دلیل و بی دلیل قهر می کنی ، عنان از کف می دم..... حالم خوب نیست. هر بار بهم می ریزی پیشتم و کنارتم . باهات تماس می گیرم . هزار ادا در میارم خوب شی ، حالا که من بهم ریختم تو کجایی ؟ حیاط خلوت من...